مجید فضائلی فعال رسانه ای در یادداشتی نوشت: در چند روز گذشته یادداشتی از حجت الاسلام محمدحسین میرلوحی مدیر دبیرستان معارف اسلامی و علوم انسانی امام صادق علیه السلام منتشر شد. یادداشتی با عنوان <<آیا وجود مدارس غیردولتی مصداق بی عدالتی است؟>> که تلاش می کرد توجیهی برای وجود مدارس غیرانتفاعی بیابد. این یادداشت مخاطب خود را برخی جریان ها، گروه ها و اتفاقات رسانه ای قرار داده بود و سعی می کرد به ابهامات و اشکالات آنها پاسخ بدهد و البته در سوی مقابل هم ابهامات و سؤالاتی برانگیخته شد. مطلب حاضر، در این نزاع فکری قصد جانب داری ندارد و صرفا به نقد ایده مطرح شده در یادداشت می پردازد.

1- خوانش بنده از متن جناب میرلوحی، از منظر تگذاری عمومی است. به اصطلاح فرنگی ها public policy. از این منظر ما به حق جامعه و خیر عمومی و البته نه صرفا در موقعیت کنونی، بلکه در نسبت با آیندگان باید توجه کنیم. یعنی تی که امروز اعمال می شود، قرار است چه میراثی از خود برای نسل های بعدی به جای بگذارد.بهترین دبیرستانهای دخترانه تهران

2- بنده به نیات صاحبان مدارس غیرانتفاعی و وابستگی های سببی و نسبی شان کاری ندارم. اجر اعمال افراد در ترازوی الهی سنجیده می شود. اما این نکته را هم نمی توان از نظر دور داشت که نیت خیر افراد، مفید بودن افکار و اعمال آنها برای جامعه را تضمین نمی کند.

3- مطلب نوشته شده، اگرچه داعیه منفک بودن از هیاهوهای رسانه ای دارد، اما خود هرجا که صلاح دانسته به مخالفان و منتقدانش برچسب هایی را زده و با پیش فرض هایی آنها را تخطئه کرده است. من در موقعیت دفاع از جریان عدالت خواه یا کمونیسم یا غیره نیستم اما این معیار دوگانه هم قابل پذیرش نیست.

4- در مباحث مربوط به عدالت، دو رویکرد اصلی دیده می شود. اول عدالت در فرصت ها و دوم عدالت در نتایج. توضیح مختصر اینکه طرفداران رویکرد اول قائل به این هستند که حاکمیت می بایست فرصت های برابر (و نه مساوی) برای همه آحاد جامعه ایجاد کند اما نتیجه حاصل شده را هر چه که شد می پذیرد. در مقام تشبیه یعنی سعی می کند همه از یک خط مسابقه دو را شروع کنند، اگر کسی در انتها با موفقیت از خط پایان عبور کرد، یا عبور نکرد، یا در جریان رقابت صدمه دید و از مسابقه بازماند، یا توان بدنی اش اجازه نداد که تمام مسیر را طی کند، دیگر داور مسئولیتی ندارد. این رویکرد، مورد حمایت از سوی طرفداران بازار آزاد (لیبرال ها) است. در رویکرد دوم، حاکمیت، موظف است که نتیجه برابر (و نه مساوی) را برای جامعه تضمین کند. حال آنکه توانمندی گروه های مختلف جامعه با هم متفاوت است. در مثال مسابقه دو، اینطور می شود که برگزارکننده رویداد، به همه افراد حاضر در مسابقه، سطح مشخصی از امکانات را اعطا کند و تمایزی بین توانمند و ناتوان قائل نشود. این رویکرد نیز از سوی گرایش های سوسیالیستی ترویج و اهمیت داده می شود.بهترین مدارس ابتدایی پسرانه تهران

5-اصول مربوط به حوزه تعلیم و تربیت در قانون اساسی را مرور کنیم: اصل سه: دولتrlm; جمهوری اسلامیrlm; ایرانrlm; موظفrlm; استrlm; برایrlm; نیلrlm; بهrlm; اهدافrlm; مذکور در اصلrlm; دومrlm;، همهrlm; امکاناتrlm; خود را برایrlm; امور زیر بهrlm; کار برد: ۳) آموزشrlm; و پرورشrlm; و تربیتrlm; بدنیrlm; رایگانrlm; برایrlm; همهrlm; در تمامrlm; سطوحrlm;، و تسهیلrlm; و تعمیمrlm; آموزشrlm; عالیrlm; / اصلrlm;۳۰) دولتrlm; موظفrlm; استrlm; وسایلrlm; آموزشrlm; و پرورشrlm; رایگانrlm; را برایrlm; همهrlm; ملتrlm; تا پایانrlm; دورهrlm; متوسطهrlm; فراهمrlm; سازد و وسایلrlm; تحصیلاتrlm; عالیrlm; را تا سر حد خودکفاییrlm; کشور بهrlm; طور رایگانrlm; گسترشrlm; دهد. / اصلrlm;۴۳) برایrlm; تأمینrlm;استقلالrlm; اقتصادیrlm; جامعهrlm; و ریشهrlm; کنrlm; کردنrlm; فقر و محرومیتrlm; و برآوردنrlm; نیازهایrlm; انسانrlm; در جریانrlm; رشد، با حفظ آزادگیrlm; او، اقتصاد جمهوریrlm; اسلامیrlm; ایرانrlm; بر اساسrlm; ضوابط زیر استوار میrlm; شود: ۱) تامینrlm; نیازهایrlm; اساسیrlm;: مسکنrlm;، خوراکrlm;، پوشاکrlm;، بهداشتrlm;، درمانrlm;، آموزشrlm; و پرورشrlm; و امکاناتrlm; لازمrlm; برایrlm; تشکیلrlm; خانوادهrlm; برایrlm; همه. برداشت من از این اصول، و البته اصولی که مشخصا به امر آموزش اشاره ندارند این است که برای مؤسسین انقلاب، اولا عدالت در فرصت ها اولویت دارد اما با تدابیری از ایجاد نابرابری های فاحش در نتایج نیز جلوگیری کرده اند. مهم تر از این نکته، توجه به هدف غایی از آموزش و پرورش است. صرفا ایجاد ساختار و برپا کردن یک بنای اداری و سازمانی مورد نظر قانون گذار نیست، بلکه باید این ساختار و سازمان به خودکفایی، تأمیناستقلال، ریشه کن کردن فقر، برآوردن نیاز انسان ها در جریان رشد و حفظ آزادگی منجر شود. و اگر این اهداف محقق نشود، هرقدر هم که آموزش رایگان فراگیر وجود داشته باشد، در حقیقت به قانون اساسی عمل نشده است.بهترین مدارس ابتدایی تهران

6- در مقام ارزیابی کارنامه چهال و دو ساله جمهوری اسلامی، چند آمار ذکر می کنم تا مشخص شود اهداف موسسین انقلاب اسلامی بصورت فاحشی نقض شده است. معاون آموزش ابتدایی وزارت آموزش و پرورش در مصاحبه خود از محرومیت ۱۴۲ هزار کودک ۶ تا ۱۱ سال از تحصیل خبر داده است.بهترین مدارس ابتدایی دخترانه تهران

۱۵ درصد از آموزش و پرورش، در اختیار مدارس پولی است. ظرفیت مازادی هم در مدارس دولتی وجود ندارد و بعضا در دو شیفت کار می کنند. به یاد داشته باشید که مارگارت تاچر نخست وزیر بریتانیا که مخوف ترین ت های خصوصی سازی را در پیش گرفت، تنها 10 درصد آموزش و پرورش را به بخش خصوصی واگذار کرد.

بر اساس مقاله <<رفتارهای پرخطر در بین دانش آموزان دختر و پسر شهر تهران>> منتشر شده در شماره ۵۷ فصلنامه علمی-پژوهشی رفاه اجتماعی در سال 91، ۳۵ درصد دانش آموزان تجربه کشیدن <<سیگار>> و ۵۱ درصد تجربه کشیدن <<قلیان>> دارند و آمارهای مصرف مشروبات الکلی و روابط جنسی نیز وضعیت ناگواری را نشان می دهد.

یافته های دکتر رضا امیدی از پایگاه جامع رفاه ایرانیان منتشر شده در مقاله <<سهم دهک های درآمدی در ظرفیت دانشگاه های برتر>>: حدود 63 درصد دانشجویان شهید بهشتی و 61 درصد دانشجویان علامه از سه دهک پردرآمد کشور هستند. میانگین دهک درآمدی برای دانشجویان شریف 8 است. ثروتمندترین خانواده ها (دهک دهم) 53 برابر فقیرترین خانواده ها (دهک اول) در کشور برای آموزش فرزندانشان هزینه می کنند.

مدارس عادی دولتی هیچ سهمی از رتبه های برتر کنکور در سال گذشته نداشتند. ۸۰ درصد کل قبولی های دانشگاه متعلق به ۲۰ درصد از مدارس است. ۸۵ درصد کل قبولی های دانشگاه متعلق به ۵ - ۶ استان کشور است.

بار دیگر تاکید میکنم که مراد از این آمارها این است که متوجه شویم اهداف قانون اساسی نه در شکل و نه در محتوا، نه تنها محقق نشده اند که روز به روز در حال دور شدن از آنها هستیم.

7- جناب میرلوحی در بخشی از متن خود برای توجیه بدیهی بودن تفاوت ها مثال هایی زده اند: (با عرض معذرت) سیفون و کامپیوتر و خودکار و لباس و ماشین و خانه. فهمیدن تفاوت میان کالای عمومی و خصوصی نخستین مرحله برای اظهار نظر در امر مهمی مانند تگذاری آموزش و پرورش است. کالای خصوصی با ترجیحات مصرف کننده ارتباط دارد اما کالای عمومی به خیر جامعه آن هم نه صرفا جامعه کنونی که حتی جوامعی که بعدا قرار است از این مرزوبوم استفاده کنند مربوط می شود. کالای خصوصی در بازار رقابتی قیمت پیدا می کند اما کالای عمومی نباید در بازار عرضه شود چراکه خواه ناخواه گروه هایی از جامعه توان تأمین آن کالا یا خدمت را پیدا نخواهند کرد و در نتیجه متضرر خواهند شد و در نهایت این جامعه است که باید ضرر این افراد را تقبل کند نه صرفا خودشان.

8 - در متن آقای میرلوحی چند مرتبه به وم تقویت آموزش و پرورش دولتی تاکید شده است. اما به زعم بنده این تاکید بی معناست و صرفا شعاری. در عرصه حکمرانی، ما با محدودیت منابع مواجهیم. بخشی از این محدودیت، محدودیت در منابع مالی است و بخش بسیار مهم تری از آن، محدودیت در منابع انسانی و توان فکری. اینکه این توان محدود (نه به معنای کم) در مدارس غیرانتفاعی متمرکز شود، حتما جامعه را متضرر خواهد کرد. در اینجا به مفهوم بسیار مهم تعارض منافع نیز باید بپردازیم. اینکه اساسا مدارس غیرانتفاعی، آنگاه موضوعیت پیدا می کنند، که فاصله معناداری با مدارس دولتی داشته باشند موضوع بسیار مهمی است.

بالاخره ما در خلأ بحث نمی کنیم و تجربه بیش از چهار دهه حکمرانی بر مبنای ایده انقلاب اسلامی را پیش رو داریم. وقتی بخش قابل اعتنایی از مسؤولان، وزرای دولت های مختلف و رجال سطح بالای مملکتی خود مدرسه اختصاصی دارند و آنهایی هم خود صاحب مدرسه نیستند، فرزندان خود را به این مدارس می فرستند، چطور می شود پذیرفت که این افراد، درک درستی از آموزش و پرورش دولتی داشته باشند؟ آقایان، خود مسؤول وضعیت فلاکت بار آموزش و پرورش دولتی هستند اما می بینیم که سفره خود را جدا کرده اند و در کنار هم طبقه ای های خود روزگار می گذرانند. در انگلیسی اصطلاحی داریم که در اینجا خیلی گویا است. Skin in the game ترجمه تحت اللفظی اش می شود پوست در بازی داشتن. به این معناست که آیا مدیران و تگذاران به اندازه ای که سایر افراد از تصمیمات آنها متضرر می شوند، خود نیز عقوبت می کشند یا نه؟! مثال های دینی و غیردینی فراوانی برای این مفهوم می توان برشمرد که فرصتش در اینجا نیست. اما باید اذعان کنیم که متأسفانه تگذاران و مدیران عالی رتبه حکومتی در طول این چهار دهه، اگر نگوییم به طور مطلق، به مقدار بسیار زیادی هیچ پوستی در بازی آموزش و پرورش دولتی نداشته اند و هرگز نفهمیده اند و نمی فهمند که آموزش و پرورش دولتی یعنی چه.


9- ایده مدارس غیرانتفاعی همانطور که در مطلب جناب میرلوحی نیز آمده است، مربوط به بعد از انقلاب اسلامی نیست. اما خوب است که به فلسفه شکل گیری نهضت انقلاب اسلامی کمی فکر کنیم. قرار بود که همه جامعه در راستای تعالی حرکت کند، نه اینکه صرفا عده ای از این امکان بهره مند شوند. این اتفاق و موهبت که پیش از انقلاب هم وجود داشت و نیازی به آن نهضت همگانی نبود. ادعای بنیانگذاران انقلاب اسلامی این بوده و هست که همه باید رشد کنند، نه که عده ای پول بیشتر بدهند تا در محیط گلخانه ای تربیت شوند و از آسیب ها مصون بمانند و انبوهی از استعدادهای مملکت در فقر امکانات مادی و معنوی دست و پا بزند.

وضعیت کنونی به روشنی نشان می دهد که عده ای که پول دارند، می توانند فرزندان خود را در محیط های کنترل شده رشد دهند تا دامنشان به آلودگی ها در بخش های دیگر جامعه آغشته نشود. آیا این هدف انقلاب بوده است؟ آیا بعد از 42 سال در مسیر تحقق هدف انقلاب حرکت می کنیم؟ من در مورد میزان کامیابی خانواده هایی که با چنین ایده هایی فرزندان خود را به مدارس غیردولتی مذهبی فرستاده اند، اظهار نظر قطعی نمی کنم، اما حداقل آنچه در پیرامون خودم می بینم این است که اتفاقا آن خیال ها و آرزوها، آنچنان هم رنگ واقعیت به خود نگرفته است و بسیاری از دانش آموختگان همین مدارس به ظاهر مذهبی، به مراتب دشمنان خطرناک تری برای دین و انقلاب شده اند.

10- جناب میرلوحی سوالی طرح کرده اند که در مصادق و جزئیات چندان ناروا نیست، اما وقتی به این سوال از جایگاه حاکمیتی و تگذاری نگاه کنیم، عمق نادرست بودن آن و انحرافی که در افکار ایجاد می کند، بسیار نگران کننده است. ایشان، و سایر توجیه کنندگان وضعیت کنونی مدارس غیرانتفاعی باید بدانند، که آنها بخشی از راه حل اصلاح نظام آموزش و پرورش نیستند، بلکه خود بخش مهمی از مشکل اند. اکنون باید توجه کنیم که فهمیدن مشکل و پذیرفتن آن، خود قدمی مهم برای حل مسائل است.

تا وقتی که در تعریف مسئله و دلایل بوجود آمدن آن اختلاف نظر وجود داشته باشد، تلاش برای اصلاح به ثمر نخواهد نشست. پس در وهله اول باید مشکل نظام تعلیم و تربیت عمومی را بپذیریم (که بنده مدعی هستم رجال حکومتی نپذیرفته اند چون اولا پوستی در بازی ندارند و ثانیا با حرف های نادرستی مانند مطلب جناب میرلوحی قضیه را توجیه می کنند) و ثانیا در مورد راه حل های آن به توافق دست پیدا کنیم. در اقتصاد، از مثال کیک برای موهبت های اقتصادی استفاده می شود. بدیهی است که وقتی یک گروه سهم بیشتری از کیک را مطالبه کند، به دیگران سهم کمتری می رسد. در مورد مدارس غیرانتفاعی این نکته بسیار مهم است. آنها سهم بیشتری از کیک نیروی انسانی توانمند و خانواده های توانمند (مادی و معنوی) و امکانات مادی و معنوی را برداشته اند و بدیهی است که به سایر اقشار جامعه، از این فرصت مقدار بسیار کمتری برسد.

بخش تأثربرانگیز ماجرا اینجاست که این برخورداری نامتناسب، درهمتنیدگی شدیدی با کارگزاران حکومتی پیدا کرده است و آنهایی که موظف به بزرگتر کردن کیک کل جامعه هستند، ترجیح داده اند فعلا سهم بیشتری از همان کیک محدود بردارند. به زعم بنده، بستن مدارس غیرانتفاعی راه حل نیست. آنها باید در یک محیط مناسب و درست که منافع کل جامعه را تأمین می کند، بتوانند کسب وکار خود را داشته باشند اما باید ارتباط ارگانیک آنها با نهادهای تصمیم ساز و مدیران و کارگزاران سطح بالای نظام را قطع کرد. راه اصلاح نظام آموزشی کشور، از منع قانونی کارگزاران سطح بالای حکومتی از استفاده از این موقیت می گذرد. آنها باید سر سفره همه جامعه بنشینند و هزینه تصمیمات و ناکارآمدی های خود را درک کنند.

منبع: خبرگزاری فارس

اساسنامه «سازمان ملی پرورش استعدادهای درخشان» ابلاغ شد

در پیش دبستانی چه چیزهایی اموزش داده میشود

ثبت نام مجموعه مدارس سلام 98 – 99

های ,مدارس ,جامعه ,آموزش ,ها ,اند ,آموزش و ,و پرورش ,از این ,است که ,می شود ,بهترین مدارس ابتدایی ,وجود داشته باشد،

مشخصات

تبلیغات

محل تبلیغات شما

آخرین مطالب این وبلاگ

آخرین ارسال ها

محل تبلیغات شما محل تبلیغات شما

برترین جستجو ها

آخرین جستجو ها

تبلیغات متنی
fanoosmdi sepiidea tamiratker medismusic tingtibeerca resmexajer nima7763 uljectjectp ecamerae stocinexec